bicafemizolsun

bi cafemiz olsun. ust katinda da evimiz olsun... yemek yapalim, bulasik yikayalim, temizlik yapalim, kokteyl yapalim...

mercoledì, marzo 02, 2005

allaaaam isyerinde telefonda italyanca konusmak dunyanin en zor isi. neyime guvenip aciyorum ki calan telefonlari. bugun boyle bisey oldu.
adam - iyigunler ben Borgo'dan _______ (isimleri genelde bi kerede anlayamiyorum)
ben - iyigunler
adam - muhendis bilmemkim lutfen
ben - hala gelmedi
adam - ________ (ne dedigini anlamadim)
ben - isterseniz gelince o kiza (aradigi bi adam, ama ben 'him' yerine 'her' dedim) soyliyim
adam - _________ (yine ne dedigini anlamadim)
ben - yarim saate kadar gelir (heralde ne zaamn gelir falan gibi bisey dedi diye dusunerek bu cevabi verdim)
adam - bana santrali baglayin lutfen
ben - evet tesekkurler
adam - tesekkurler

adama niye tesekkurler dedigim hakkinda bi bilgim yok. aklima gelen ilk kibarlik kelimesi oydu galiba, o yuzden.